Om verdere achteruitgang van boerenlandvogels te voorkomen is in 1981 gestart met het stelsel agrarisch natuurbeer (ANLb). Vanaf dat moment konden boeren tegen een vergoeding natuurvriendelijker werken. Tegenwoordig beslaat de oppervlakte ANLb ongeveer 6% van het agrarische grondgebied in Nederland. Voor vogels zijn de maatregelen vooral gericht op het verbeteren van de broedgelegenheid en voedselsituatie door onder andere de toepassing van akkerranden.
Inmiddels is duidelijk geworden dat de effectiviteit van de ingezette maatregelen vooralsnog beperkt is. Soorten profiteren niet genoeg omdat het maatregelenpakket op onvoldoende schaal plaatsvindt en gebrekkig aansluiting vindt bij de ecologische behoeften van akkervogels. Tegelijkertijd is lokaal zichtbaar dat ANLb wel degelijk succesvol kan zijn. Dit wordt zichtbaar in gebieden waar wel voldoende aandeel agrarisch natuurbeheer plaatsvindt, zeker als de inzet gericht is op volveldse maatregelen.
Effectief agrarisch natuurbeheer voor akkervogels heeft daarom schaal nodig en met ruimte voor aangepaste teeltwijzen.
